Voor wie het geloof wil overbrengen moet over goede communicatieve eigenschappen beschikken. Willibrord deed dat door zijn geduld en pragmatische manier van verkondigen, zijn opvolger Bonifatius kenmerkte zich door zijn doortastende ijver. Maar welke manier van geloofscommunicatie ook, al geef je die de slogan van faith communication mee, de overdracht van geloof werpt pas vruchten af wanneer je deze in verbinding stelt met je ‘bron’. Tenminste als we deze woorden van Leo Feijen mogen geloven. Volgens hem moeten we vanuit de bron van ons geloof, ons geloof in Jezus Christus, voorbij onze sprakeloosheid. We produceren wel maar vaak zonder iets te creëren. Het is van het grootste belang om aandacht te hebben voor wat er binnen in je leeft, wie Jezus voor je wil zijn en om aandachtig te luisteren naar de mensen om ons heen, ook al lijkt dat op het eerste gezicht niet altijd even nuttig.
De woorden van het evangelie worden nauwelijks nog gehoord maar zelfs in onze drukke en snelle maatschappij ziet Feijen nog tal van mogelijkheden om de woorden van de blijde boodschap uit te dragen. “Veel mensen zijn vier-wielen-christenen; ze komen alleen nog maar in de kerk wanneer zij trouwen, als hun kinderen worden gedoopt of wanneer een familielid of naaste is overleden.” Hier liggen de kansen waarop wij als gelovigen moeten inspelen. Bij de huwelijksvoorbereiding of die van de doop mag van het aanstaande bruidspaar of de jonge ouders best worden gevraag om enkele keren actief deel te nemen aan het parochieleven. Hij gaf vanuit zijn eigen parochie in Maartensdijk enkele voorbeelden van mensen die door een dergelijke opzet van de voorbereiding nu actieve gelovigen zijn. “De mogelijkheden van de media kunnen ons hierbij goed van pas komen; kom voor de dag wanneer je vanuit je geloof echt wat te zeggen hebt!” Want: “Voor het geloof geldt dat iedereen er aan doet maar er bijna niemand over spreekt. Dit is jammer en daarom moeten we van de middelen die de media ons ter beschikking stelt gebruik maken om onze sprakeloosheid te doorbreken.”

Door Jos Kauw