Het was op 26 april 1860 dat Alfons Ariëns in de Hamburgerstraat te Utrecht het levenslicht zag. Op jonge leeftijd werd hij priester en na voortgezette studies in Rome werd de jonge doctor benoemd tot kapelaan in de St. Jacobusparochie te Enschede. Daar zette hij zich in voor de textielarbeiders en groeide zo uit tot een van de boegbeelden van de katholieke arbeidersbeweging.




Bij de oprichting van het konvikt, nu 31 jaar geleden, werd Ariëns als voorbeeld genomen. Als priester was hij een echte man Gods, die leefde vanuit gebed en liturgie. Van harte wist hij zich ook verbonden met de Kerk; ook in conflicten bleef hij trouw. In zijn priesterlijk werk toonde hij een groot gevoel voor onrecht in de samenleving. Zijn leven lang was hij betrokken bij allerlei nieuwe initiatieven, om het geloofsleven van de Kerk te verdiepen en bij de tijd te brengen.



Op zaterdag 24 april was er in het Ariënskonvikt de inmiddels traditionele Ariënslezing, georganiseerd door het Ariënscomite. Dit keer in samenwerking met de Vereniging voor Nederlandse Kerkgeschiedenis. Ongeveer 40 mensen waren aanwezig.

Op de dag zelf was pastoor Henri ten Have te gast. Hij is vice-postulator voor het zaligverklaringsproces en auteur van de spirituele biografie van Alfons Ariëns. Hij zorgde voor een glaasje wijn bij het diner en hield de overweging tijdens de Vesperviering in de St. Willibrordkerk. Dat was een bijzonder moment; in deze kerk vierde de neomist Ariëns in augustus 1882 zijn eerste H. Mis.



Na afloop van de Vesperviering brachten enkelen nog een bezoek aan het geboortehuis van Ariëns aan de Hamburgerstraat, te herkennen aan de gedachtenisplaat in de voorgevel van het huis. Het was helemaal bijzonder toen we door één van de huidige bewoners werden uitgenodigd om binnen te komen. Met eigen ogen konden we het huis zien, waar Alfons was opgegroeid. De dag werd feestelijk besloten met koffie en gebak.