Snert en gastvrijheid op Keistraat 9
Home > Nieuws
10 JANUARI 2007 - Heerlijke warme snert, roggebrood met spek en Turks brood met kruidenboter. De lieve zuster van het Arienskonvikt bereidde dit lekkere nieuwjaarsmaal voor. Keistraat 9 fungeerde afgelopen maandag als gastvrije herberg voor de drie toeleidingen (voor diakens, pastoraalwerkers en priesters) van het aartsbisdom Utrecht.
Heerlijke warme snert, roggebrood met spek en Turks brood met kruidenboter. De lieve zuster van het Arienskonvikt bereidde dit lekkere nieuwjaarsmaal voor. Keistraat 9 fungeerde afgelopen maandag als gastvrije herberg voor de drie toeleidingen (voor diakens, pastoraalwerkers en priesters) van het aartsbisdom Utrecht.Op het Arienskonvikt vertoeven priesterstudenten om klaargestoomd te worden voor het priesterschap. Op de universiteit studeren ze samen met andere studenten theologie.
Maandag was het huis plaats van samenkomst. Tussen de bedrijven door liepen we heen en weer voor de eucharistieviering in de koude kathedraal waar kardinaal Simonis voorging. Ondanks zijn gebroken arm. Of pols? Ik heb het hem niet meer kunnen vragen.
Erg gezellig vond ik de avond. Er hing een prettige, gastvrije sfeer. Het deed me goed om te zien hoe serieus de konviktstudenten hun gastheerschap namen. Het ontzenuwde mijn vooroordeel dat priesterstudenten vaak van die moederskindjes zijn. Onzelfstandig en afhankelijk. Niets was minder waar. Ze ruimden af, deden glimlachend de vaat, bedienden, heetten welkom. Ik voelde me erg prettig en gastvrij bejegend. Welkom. Zeer fijn! Bekenden en nieuwe bekenden wensten elkaar zalig nieuwjaar. Men was nieuwsgierig naar elkaar en wisselde ervaringen uit. Ik sprak ook mensen die ik nog niet eerder echt gesproken had, maar waar ik wel al bevooroordeeld over was. Ten onrechte.
Leuk sprak ik nog met een van de Franciscaner-huis-zusters die in de buurt wonen. En met voor mij tot dan toe onbekende priesterstudenten. Met jaargenoten van de toeleiding. En oude kennissen van de Rotterdamse Calama-groep. Ik begreep dat de groep die diakonaal altijd heel sterk is geweest met hun bijzondere zorg voor de medemens, in Nederland officieel niet meer bestaat.
Oud-KTU-student Norbert Schnell was als rector van het konvikt de hoofdgastheer en de master of ceremonies (mc). Samen met conrector Ted Hoogenboom serveerden ze tegen het einde van de avond een mysterieuze glühwein-achtige, paars-rode, alcohol houdende, hete, kruidige drank. Met in ieder geval kaneel, kruidnagel en citroen. Het deed me wat denken aan mijn Hofman-sangria die ik maakte toen ik nog in de kroeg op het Janskerkhof werkte. Hij was niet verkeerd.
Een geslaagde avond!