Het zit er op!
Home > Nieuws
9 FEBRUARI 2007 - Inmiddels zit ik weer op mijn kamer in Utrecht achter de computer te schrijven. Gistermiddag ben ik na een voorspoedige reis weer thuisgekomen en heb ik gelijk alle koffers uit kunnen pakken.
Maar eerst: de examens. Maandagochtend was ik vol energie, maar het eerste tentamen was pas om 16.00u ’s middags. Dan kan zo’n ochtend nog best lang zijn. Om wat adrenaline kwijt te raken en de tijd te doden leef ik me nog eens een keer goed uit in de fitness. En na lang wachten kon ik me dan eindelijk begeven naar de universiteit. De grote ondervraging bij De la Soujeole was, zoals verwacht, zweten en hard nadenken. Maar ik kwam er weg met een leuk cijfer en de aanbeveling om de werken van Schillebeeckx in het Nederlands te lezen. Gelijk daarna een college scheppingsleer, gevolgd door het examen over dat vak. Om te beginnen mocht ik uitleggen wat het nu betekent dat God “uit het niets” alles geschapen heeft. Ik doe m’n best, beantwoord wat richtvragen en bijt me stuk op de bonusvraag over de overeenkomst tussen schepping en Eucharistie. Maar ook Emery geeft me een leuk cijfer, eveneens een vijf. Niet slecht, aangezien een zes het hoogst haalbare is.Karl Jaspers?
Ik zorg dat ik maandagavond vroeg in bed lig want ik ben moe en het zwaarste examen staat me nog te wachten: metafysica bij prof. Putallaz. Als ik dat met een 4 of een 5 af kan sluiten ben ik meer dan tevreden. Dinsdagmiddag is het dan ook eindelijk tijd daarvoor, na een college dat tergend langzaam verliep. De filosoof zet me op een stoel, zegt dat ik me geen zorgen hoef te maken over mijn Frans en vuurt gelijk de eerste vraag op me af. Die vraag gaat echter over Karl Jaspers, en in mijn boek staat alleen maar Aristoteles. Ik ga in m’n hoofd razendsnel de colleges langs om te bedenken of Jaspers dan toch niet voorbij is gekomen. Dan vraag ik maar: welk examen neemt u nu af? Antwoord: je bent hier toch voor geschiedenis van de filosofie? Toch niet, en we gaan verder met metafysica. Het hoofdstuk waar hij me over ondervraagt is net m’n favoriete en ik kan probleemloos de gevraagde rijtjes opdreunen. Dan moet ik uitleggen wat ik net gezegd heb, wat dan weer moeilijker is. Vervolgens nog een vraag naar mijn eigen visie op metafysica en dan is het, net als de andere drie examens, in een kwartiertje geregeld. Dan het cijfer. Hij kijkt eens wat voor zich uit en geeft me dan een zes! Mijn dag is dus helemaal goed! ’s Avonds bier en chocolade om het te vieren, onder het genot van een skiwedstrijd op TV.
Feestje
Hoewel ik helemaal klaar ben ga ik woensdag nog wel naar college, het is tenslotte m’n laatste kans! Er is een meeloopdag voor de middelbare scholieren dus bij sacramentenleer houden we het ‘eenvoudig’ bij de kinderdoop. Zelfs moraaltheologie wil lekker vlotten en dan ben ik vrij, vrij, vrij! Of toch niet? Je moet dan toch nog weer een paar dingen doen: bankrekening opzeggen, papieren uitzoeken en weggooien, foto’s kopiëren bij je medestudenten, adressen uitwisselen, een overzicht van je resultaten lospeuteren bij de studiebegeleider, koffers inpakken en natuurlijk nog inkopen doen voor het afscheidsfeestje. Er is nog Grolsch over van het bezoek van mijn ouders, maar als goed ingeburgerde student haal ik natuurlijk ook Villars chocolade, Rivella en snacks met Gruyère kaas. Daar ben ik woensdag en donderdag zoet mee, en donderdagavond vond het feestje dan plaats. Ik had eerst woensdagavond in m’n hoofd maar uit solidariteit met de blokkende onderbuurvrouw van de woonkamer heb ik het verplaatst tot na haar laatste examen. En ja wat moet je schrijven over zo’n feestje? Het was erg gezellig en het bier is zonder al te veel moeite opgekomen.
Terug in Nederland
En toen moest ik toch echt gaan. Op je laatste dag moet je er ook iets van vinden en ik merk dat ik het leuk vind om weer naar Nederland te gaan. Maar toch ook wat jammer om Fribourg achter me te laten. Maar goed, ik wist natuurlijk dat het van vertrekken zou komen. Het is ook goed geweest zo! Om het vertrekken niet al te zwaar te maken doet EasyJet zelfs niet moeilijk over mijn drie kilo extra bagage. Het vliegtuig vertrekt op tijd en voor ik weet sta ik weer in Amsterdam. Gelijk op de grond kijk ik eens om me heen naar het vlakke land en voel de wind. Ja, ik ben weer in Nederland. De trein naar Utrecht is natuurlijk vertraagd, de roltrap op Utrecht CS doet het niet, de buschauffeur laat me wachten en voor me in de rij bij Albert Heijn worden allerhande relatieproblemen besproken. Ik zal Zwitserland nog gaan missen…
Anton ten Klooster is priesterstudent van het Arienskonvikt. Tussen september en februari studeerde hij in het Zwitserse Fribourg. Deze weblog is overgenomen van zijn eigen weblog Anton in Fribourg (http://fribourg.web-log.nl/)