“De derde Dag”
Home > Nieuws
13 OKTOBER 2009 - De dag begon met het zingen van Godslof in de kapel bij ons hotel. Versterkt met een ontbijt gingen wij op pad naar Kana, een dorp in de buurt van Nazareth. Vroeger was Kana een belangrijke plaats tegenwoordig is het niet meer dan een dorp. Kana was het decor voor de bruiloft waarop de Heer water veranderde in wijn. Dit gebeurde op de derde dag van de week volgens het joods gebruik. Want de derde dag was de enige dag van de schepping der wereld dat God zijn schepping tweemaal zegende. Deze derde reisdag is dus een gezegende dag!
Daarna reden door richting het meer van Galilea. Tijdens de rit zagen we een bord langs de weg staan waarop “sealevel” stond, terwijl we nog van de heuvels omlaag aan het rijden waren. Toch gek! Want we reden gewoon tussen de heuvels en het meer van Galilea lag 200 meter lager onder ons uitgestrekt. Eenmaal op het meer, in een klein bootje, luisterden we naar verhalen uit het evangelie die zich op en rond het meer afgespeeld hebben.Een magisch moment ontstond toen we onder de stille late ochtendzon twee lokale visserslui hun netten zagen binnenhalen: Duc in altum!
Vervolgens gingen we verder naar de kerk van de broodvermenigvuldiging. De mozaïeken zijn wereldberoemd en stammen uit de Romeinse tijd en zijn dus zo’n 1700 jaar oud. Over deze vloeren heen is in de jaren 30 van de twintigste eeuw een kopie gebouwd van de kerk die door de perzen verwoest was. De kerken die we bezocht hebben zijn eigenlijk vrij klein. Het zijn eigenlijk meer kleine heiligdommen of schrijnen.
Het middageten? Natuurlijk: brood en vis. Het beroemdste vinwezen uit het meer van Galilea is de Petrusvis, die menig pelgrim en toerist hier verorbert. In Nederland noemen we die vis ‘tilapia’ en kopen we hem gewoon bij de supermarkt, maar de omgeving – en ook de bereidingswijze – maken dat het helemaal een ervaring van het Heilig Land wordt.
De mis die we deze dag hebben gevierd was in de buitenlucht op de plek waar de Heer de zaligsprekingen deed. De tuin die om de eenvoudige maar toch indrukwekkende kerk was aangelegd, was de achtergrond van de viering. Tussen twee eeuwenoude bomen stond het altaar waaraan spirituaal van Winkel de mis opdroeg en de rector predikte. Limarley was cantor en Tom was lector. De woorden die Jezus tweeduizend jaar geleden sprak klonken op dit moment weer en even waren wij een van de vijfduizend.
