De eerste dag van de week
Home > Nieuws
18 OKTOBER 2009 - “Op de eerste dag van de week, heel vroeg, toen de zon juist op was, gingen zij naar het graf” (Mc 16,2). In navolging van de vrouwen op de eerste Paasmorgen, stond de convictsgemeenschap voor de zondag vroeg op: 5.45 uur. Om kwart over zes liepen we naar de Heilig Grafkerk. Nadat we gisteren de Heilig Grafkerk hadden bezocht en we vooral heel veel mensen hadden gezien, hoopten we in de vroege ochtend een rustigere kerk aan te treffen en vooral ook het Heilig Graf zelf te kunnen bezoeken en vereren. De verwachting kwam volledig uit.
De rij voor het Heilig Graf was aanzienlijk korter dan de dag ervoor. Na een kleine twintig minuten mochten we telkens in groepjes van drie het graf binnen. Voor allen een bewogen moment, temeer daar we de tijd kregen geknield aan het Heilig Graf enkele momenten in stilte te bidden.
Na het bezoek aan het Heilig Graf mochten we beleven hoe de zondag als de eerste dag van de week door de verschillende Kerken van de Latijnse en Oosterse riten begonnen werd. De Kopten vieren de Eucharistie aan de achterzijde van het Heilig Graf. Hun gezang klonk door de hele kerk. De patriarch van de Grieks-Orthodoxe Kerk kwam met de nodige ceremonie de Heilig Grafkerk binnen, om na de verering van het Heilig Graf de Goddelijke Liturgie in het middengedeelte van de kerk te beginnen.
De Franciscanen hadden zich inmiddels in het Rooms Katholieke gedeelte verzameld om de Eucharistie te vieren. Ruim een uur hebben we biddend en mediterend in de kerk doorgebracht en daarbij indrukken opgedaan van de verschillende tradities van eredienst binnen de christenheid.
Terug in het hotel baden we met elkaar het ochtendgebed. Het zondagse ontbijtje kende een eitje, zodat we gesterkt richting de kerk van de Allerheiligste Verlosser liepen voor de viering van de Eucharistie. Witgele vlaggetjes en witte vlaggetjes met het Jeruzalemkruis wezen ons het laatste stuk in de oude stad de weg. De kerk van de Allerheiligste Verlosser is, zoals vele heiligdommen in het Heilig Land, een kerk van de Franciscanen. Met een groot aantal Franciscaner paters en broeders, waarvan er velen nog jong waren, vierden we de Eucharistie. Hier mochten we het belang van het Latijn als taal van de Kerk ervaren; met mensen uit verschillende delen van de wereld konden we God in gebed en zang eren.
Het lekkerste bakje koffie van de week is het bakje na de zondagse Mis. Op het binnenplein van een Armeens restaurant hebben we hiervan genoten met een stukje baklava. Daarna ging het richting Tempelberg. Een half uur in de brandende zon was het ‘offer’ dat we voor dit bezoek moesten brengen zeker waard. Bijbels en religieuze voorwerpen mochten de Tempelberg niet mee worden opgenomen. Een enkel bijbeltje werd desondanks ‘meegesmokkeld’.
De Rotskoepel en de El-Aksamoskee zijn de twee grote bezienswaardigheden. Helaas zijn deze twee heiligdommen voor niet-moslims niet toegankelijk. We moesten het doen met beschrijvingen uit de reisgidsen. Wel hebben we uitvoerig de binnenkant van de Gouden Poort kunnen bekijken. Jezus is bij zijn intocht in Jeruzalem door deze poort de stad binnengegaan. In de Ottomaanse tijd is de Gouden Poort dichtgemetseld. Volgens de Joodse traditie zal de Messias namelijk door de Gouden Poort de stad Jeruzalem binnentrekken. De Ottomaanse heersers meenden de komst van de Messias te kunnen verhinderen door de poort dicht te metselen en een begraafplaats vóór de poort aan te leggen.
De Gouden Poort, gezien vanaf het Tempelplein
De verdere middag was vrij. Na een gezamenlijke lunch gingen verschillende groepen de oude stad in. Cadeautjes voor familie en vrienden stonden bij de meesten op het programma. Het kwam aan op afdingen. Minimaal de helft van de eerstgenoemde prijs moet er vanaf. Dat lukte de een beter dan de ander.
Enkelen hebben het slot van de vrije middag gebruikt voor een wandeling op de oude stadsmuur. Van de Jaffapoort tot aan de Herodespoort is de stad met haar verschillende wijken goed te zien.
Wederom beleefden we een indrukwekkende dag. Al om half tien had de staf van alle studenten het “goede nacht” gehoord. Daarmee kwam vroeg in de avond een einde aan de eerste dag van de week.