Van de joodse wijk naar joodse voorgeschiedenis van de Heer
Home > Nieuws
19 OKTOBER 2009 - Deze ochtend gingen de wekkers nog vroeger dan de dag ervoor, namelijk om 4 uur. Enkele studenten namelijk hadden begrepen dat de Heilig-Graf-kerk om 5.00 uur zou opengaan, wellicht met een hele ceremonie. De bedoeling was dan ook om om 4.30 uur te kunnen vertrekken. Het was een tegenvaller toen om 4.45 uur bleek dat de deuren al open waren. Maar omdat het nog rustiger was dan de dag er voor, was het mogelijk om nog uitgebreider bij de heilige plaatsen, en daarmee bij de Heer zelf, te verwijlen.
Na de gezamenlijke lauden en het ontbijt gingen we, opgehaald door Dafna en Ronny, de joodse wijk bezoeken. We begonnen met een bezoek aan de Westelijke Muur, beter bekend als de Klaagmuur. Met een kartonnen keppeltje betraden we het deel dat alleen voor mannen is. Hier waren we getuigen van de Bar Mitswa van enkele jongens. Schitterend om te zien hoe trots ze zijn als ze de Torahrol dragen. Enkele studenten van ons hebben ook nog gebeden bij de muur.
Vervolgens liepen we de joodse wijk van de oude stad van Jeruzalem in. We waren opnieuw getuige van een Bar Mitswa. Er werd gezongen, geklapt en snoep uitgedeeld. Via de Cardo, de oude winkelstraat uit Romeinse tijden, liepen we naar het voor ons meest interessante deel, de Sionberg. Hier bevindt zich het Cenakel: de plaats waar Jezus het laatste avondmaal heeft gehouden, waar de Verrezen Heer verschenen is aan zijn leerlingen, en waar Maria en de apostelen de heilige Geest hebben ontvangen.
Links de achterkant van de Dormitio-abdij. Direct daarvoor het standbeeld van koning David. Rechts de ingang van de zaal van het Laatste Avondmaal. De zaal zelf ligt rechts achter de fotograaf
Hoewel de plaats heel bijzonder is, deed het eerlijk gezegd een beetje raar aan. Toen namelijk de moslims het Heilig land veroverd hadden, maakten zij van de ruimte een moskee, waar duidelijk de sporen van te zien zijn. In hetzelfde gebouw is op de begane grond het vermeende graf van David. Dafna vertelde ons gelijk dat dit niet klopte, maar wel dat er mogelijk nakomelingen van de koning zijn begraven.
Na een bakje koffie vierden we de Mis in de Dormitio-abdij, de plaats waar Maria ontslapen is. We vierden de liturgie van Petrus en Paulus. Diaken Marc Oortman hield ons in zijn preek de vraag voor "Welk antwoord geven wij aan de Heer, als Hij ons vraagt ’Hebt gij mij lief?’”.
Na het bezoek aan de crypte waar Maria ontslapen is, gingen we verder naar de kerk van Petrus in Gallicantu, die gebouwd is op de plaats waar volgens de traditie het huis van de hogepriester Kajafas stond. Hier hebben we ook de kerkers bekeken, diep onder de grond, waar de Heer is geslagen en bespot.
St. Petrus in Gallicantu. Duidelijk zichtbaar op het dak de haan, die verwijst naar de drievoudige verloochening van Jezus door Petrus
Daarna bracht Ronny de chauffeur ons naar het nieuwe deel van Jeruzalem, in het bijzonder naar het Israëlisch Museum, waar we een maquette van de oude stad bekeken. Deze toont hoe Jeruzalem er ten tijde van Jezus uitzag. Het hielp ons de verschillende heilige plekken beter te plaatsen. Zo werd ook duidelijk waarom de Heilig Graf kerk vandaag de dag midden in de oude stad ligt, terwijl Golgota ten tijde van Jezus buiten de stad lag.
Maquette van de oude stad van Jeruzalem ten tijde van Jezus. Midden direct voor - en dus buiten - de muur de zg. schedelplaats of Golgota, waar onze Heer aan het kruis geslagen is.
Aansluitend bezochten we de Schrijn van het boek, waar de rollen van Qumran worden tentoongesteld. Na dit alles gingen we als laatste naar Ein Karem. Hier hebben we de kerk bekeken waar Johannes de Doper geboren is. Op deze plaats moet voor de eerste maal de Lofzang van Zacharias geklonken hebben dat dagelijks in het ochtendgebed klinkt. Deze lofzang, in het Latijn naar de beginwoorden Benedictus geheten, hebben wij daar ter plekke met elkaar gezongen.
Rector Schnell leest uit het Lucasevangelie. Op de achtergrond de tekst van het Benedictus
Vervolgens hebben we ook de kerk van de Visitatie bezocht. Hier heeft Maria haar lofzang gezongen: het Magnificat. Opnieuw klonken onze stemmen terwijl we met Maria deze lofzang aanhieven.
De dag werd afgesloten op het terras, waar pastoor Van Winkel ons trakteerde.